تادااِکس2018 / امانوئل

امانوئل از ورتکس

تاریخ میل غریبی به تکرار خود دارد و ممکن است که این تکرار در فرم های متفاوتی ظاهر شود، اما در آخر یک چرخه با نتیجه ای مشابه است؛ ترس از انقراض. در آینده دیستوپیایی دست ساخته های «صفر و یک» مان، دنیایی را ساخته ایم که ورای کنترل ما است، جهانی که تهدیدش خودمان هستیم. امانوئل تنها به یک دلیل ساخته شد؛ امید بخشیدن به ما: امید به بقا. اما آیا هرگز می آموزیم؟ هر مرحله تکامل که می گذرد، گونه‌ای محکوم به فنا است و آن امانوئل است؛ ملقمه ای از گوشت و ساخته هایمان و هوش ما در بهترین حالتش. زندگی امانوئل کوتاه است. او رسالتش را به پایان نخواهد رساند، چرا که برای این کار طراحی نشده است. هم چون کودکی که در رحم مادرش می میرد، امانوئل نیز مدام در این جعبه پاندورا می میرد. در اولین مرحله زندگی امانوئل که رشد کردنش آغاز می شود، دچار یک چرخه بی پایان می شود و محکوم به مرگی ناشی از استرس و خفگی؛ مرگی پسازایشی.

مکان نمایش: گالری محسن